Przyćmione światło, zachwycające stroje, perły i boa z piór – tak wyglądał środowy wieczór, 17 grudnia 2025 r. w Lwóweckiej Bibliotece Publicznej.

Uchwałą Senatu Rzeczypospolitej Polskiej rok 2025 ustanowiono Rokiem Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, podkreślając szczególne znaczenie dorobku twórczego poetki dla polskiej literatury.

Z tej okazji lwówecka Biblioteka zorganizowała nastrojowy Wieczór z Poezją pt. „Złote myśli kobiety”, podczas którego przybliżona została postać niezwykła postać „Lilki”. Opowieść o życiu „poetki miłości” przeplatana była poezją, która była tego życia lirycznym odzwierciedleniem.

W kawiarnianym klimacie dwudziestolecia międzywojennego wsłuchaliśmy się w treść najpiękniejszych utworów „polskiej Safony” w interpretacji m.in. aktorki Pani Magdaleny Dąbrowskiej, Pani Magdaleny Lewandowskiej – Przewodniczącej Rady Miejskiej w Lwówku Śląskim, Pań Moniki Sołowiej i Katarzyny Karpowicz – pracowników Urzędu Stanu Cywilnego w Lwówku Śląskim, Pani Joanny Jobdy-Olechowskiej – Dyrektora Lwóweckiego Ośrodka Kultury, Pań Teresy Iwankiewicz i Barbary Jędrasiak-Mayer – przedstawicielek Lwóweckiej Rady Seniorów, Pań Moniki Proniewicz i Katarzyny Wirkowskiej z Koła Gospodyń Wiejskich w Dłużcu, poetki Agnieszki Garbiec, Pani Jolanty Wysockiej nauczycielki języka polskiego i uczniów z Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych – Małgorzaty Niżnik, Laury Podobińskiej, Weroniki Zabłockiej i Mateusza Gruszki oraz Leny Kuklińskiej i Michaliny Nawrockiej, które liryczny wieczór wzbogaciły muzycznym akcentem, wyśpiewując wiersze poetki przy akompaniamencie pianina,  a także przedstawicielek Lwóweckich Dziewiarek – Pań Bożeny Brzyckiej, Jadwigi Czerkas, Aliny Czopko i Ireny Skrzypek oraz przedstawicielek biblioteki: Joanny Bacy, Patrycji Kuklińskiej, Teresy Michalewicz oraz Aleksandry Szymanowicz-Bogdan.

Serdecznie dziękujemy wszystkim za udział w tym pięknym, pełnym emocji i wzruszeń spotkaniu! Warto jeszcze raz przypomnieć słowa, które przyjęto za motto wieczoru: „Poezja jest stara jak świat i skończy się dopiero z nim razem. Wynaleziono pług, aby zaspokoić głód chleba, i wynaleziono poezję, aby zaspokoić głód piękna”. Mamy nadzieję, że to nie ostatnie spotkanie z pięknem i poezją w naszej bibliotece.

1.	Duża grupa kobiet stojących w rzędzie w półkolu. Część kobiet trzyma w rękach żółte i białe róże. Przed nimi trzy stoliki z krzesłami. Za nimi trzy duże okna.

 

Kategorie: Relacje

Przejdź do treści